Ostatnimi czasy jakoś dużo kręci się u mnie wokół postaci Henry’ego Millera. Przeczytałem Zwrotnik Koziorożca i przypomniało mi się dużo z tego, co kiedyś w Millerze podziwiałem. Przede wszystkim ta nieskończona łatwość życia albo Życia. Jeśli ktoś zna Henry’ego Millera niech się nie sugeruje dużą dozą seksu w jego twórczości. Chodzi mi bardziej o jego nieprzerwany ciąg do pisania, ciąg do pisania nawet gdy nic nie pisał, a był jakimś trybem w maszynie jego czasów, zwykłym urzędnikiem.
Co tu ukrywać, nie popisałem się i nie popisałem sobie ostatnimi czasy, ale postanowienie jest jasne: działamy:). Na rozgrzewkę podaję na tacy tekścik mojej koleżaneczki, która wiadomym wszem i wobec jest wielką zwolenniczką dymu papierosowego. Pomimo tego, że dużo pali nie przeszkadza jej to pisać fajne rzeczy. To tak zgryźliwie odnośnie wizerunku palacza złego i okropnego;). Zaświadczam, super dziewczyna:).
W znalezionych tekstach pojawiło się coś, co idealnie pasuje do noworocznych (nudnych:)) postanowień dotyczących rzucania palenia. Firma Acxiom, która zajmuję się danymi statystycznymi obejmującymi internautów, sprawdziła profil palaczy. Jeśli jesteś samotną kobietą po 40-tce, kupującą w hipermarketach i czytasz Fakt to bój się, jesteś na celowniku, wtedy najłatwiej być osobą palącą;).
Jako że w Toruniu raczyłem się tabaką z Szymonem, Rafałem, Darkiem, Panem Wojtkiem i wieloma innymi to nie mogło zabraknąć czegoś o kaszubskim specjale. Z lekkim opóźnieniem, ale miło będzie poczytać przy złej pogodzie za oknem. Tekst pochodzi z materiałów promocyjnych TTI Poland, dystrybutora tabak Poeschl.
Płyta stanowiła część steli ustawianej w świątyniach na polecenie kapłanów w pobliżu wizerunku faraona. Odkryta została podczas robót fortyfikacyjnych w średniowiecznej twierdzy (nazwanej przez Francuzów Fort Julien) w egipskim porcie Rosette 15 lipca 1799 r. przez kapitana Pierre’a-François Boucharda w trakcie wyprawy Napoleona do Egiptu. Płyta stanowiła element starego muru twierdzy, remontowanego przez żołnierzy francuskich w oczekiwaniu na spodziewany atak turecki na zachodnią część Delty. Następnie przetransportowano ją statkiem do Kairu, gdzie 29 lipca 1799 roku została przedstawiona informacja o tym odkryciu Instytutowi Egipskiemu oraz francuskiej placówce naukowej koordynującej całość prac badawczych na terenie Egiptu. Potencjalna wartość kamienia była od razu oczywista, gdyż treść tekstu greckiego została bardzo szybko poznana. Wtedy też zostały wykonane kopie tekstów, które wysłano do Paryża.
Na mocy traktatu pokojowego z Aleksandrii w 1801 zabytek został przejęty (podobnie jak i inne eksponaty zgromadzone wówczas przez francuskich naukowców w Egipcie) przez Anglików. Kamień trafił najpierw do biblioteki Stowarzyszenia Antykwariuszy w Londynie, następnie w 1802 został oficjalnie ofiarowany British Museum jako dar króla Jerzego III.
Ponieważ tekst grecki był znany, możliwe stało się odczytanie hieroglifów, co uczynili w 1822 roku Jean-François Champollion i w 1823 Thomas Young.
Nie będę się tłumaczył z rzeczy niewytłumaczalnych i zamiast ględzić bez ładu i składu proponuję wypis cytatów z książki, którą czytałem w Toruniu i kończę w 3city. Książka dała mi ciekawe spojrzenie na Nałkowską, Waldorffa Staffa i wielu innych większych i mniejszych. Postaram się okrasić wsko zdjątkami z dalekiej podróży;). Zapraszam i obiecuję, że wsko wraca na normalne tory nauki, życia osobistego oraz spraw zawodowych. Jestem dostępny dla wskich zainteresowanych.
Skąd się wziąłem w necie? Nie pamiętam, ale pamiętam datę swoich urodzin i dziś dla znajomych-nieznajomych i wręcz przeciwnie i odwrotnie chciałbym powiedzieć o części życia, które przeszedłem dosłownie i w przenośni… Nie rozgryzajcie co chcę Wam przekazać czy takie tam, po prostu wskoczcie w buty i weźcie kwiatek jakiś i zobaczcie tragikomedię…
